تبلیغات
حسین بن علی (ع) و دست انتقام خدایش - سلیمان صرد خزاعی
 
حسین بن علی (ع) و دست انتقام خدایش

وَسَیَعْلَمُ الَّذِینَ ظَلَمُوا أَیَّ مُنقَلَبٍ یَنقَلِبُونَ
بزودی ستمکاران خواهند دانست چگونه زیر و زبر می شوند
«سلیمان» فرزند «صرد» و صرد نیز فرزند «جون» بود. او از صحابیان كهنسال پیامبر(ص) به شمار می رود كه پس از رحلت آن حضرت در كوفه رحل اقامت افكند.
در زمان جاهلیت او را «یَسار» می‌نامیدند. پس از گرویدن به دین اسلام، حضرت پیامبر(ص) نام «سلیمان» را بر او گذاشت.
«سلیمان بن صرد» همراه حضرت علی(ع) در جنگ‌های «جمل» و «صفین» شركت كرد و در مبارزه‌ای تن به تن «حوشب ذوالظلم» را به قتل رساند. . . «سلیمان» در دین و عبادت صاحب فضیلت بود و درمیان قبیله‌اش قدر و منزلت داشت و همیشه همراه حضرت علی (ع) بود. «فضل بن شاذان»، سلیمان را از تابعین و رؤسا و زاهدان بزرگ معرفی كرده و «ذهبی» درباره‌اش گفته است: «سلیمان بن صرد از شیعیان و یاران علی(ع)، حسن(ع) و حسین(ع) است و به اندازه‌ای در تشیع شهرت داشت كه جزو رؤسای شیعه محسوب می‌شده است.»
در «صحیح بخاری» و «مسلم»، احادیثی از او كه بی‌واسطه از رسول‌اكرم(ص) نقل کرده، موجود است.
سلیمان بن صرد از كسانی بود كه به «حضرت امام حسین (ع)» نامه نوشت و ایشان را به كوفه دعوت كرد اما از یاری او دست كشید. پس از واقعه نینوا که حضرت سیدالشهدا(ع) و یارانش به شهادت رسیدند و امویان خاندان آن حضرت را به اسارت بردند، پشیمان شد و در گردآوردن شیعیانی كه از یاری نرساندن به امام‌حسین(ع)، به شدت اظهار پشیمانی می‌كردند، نقش به سزایی داشت و خانة او محل تجمع شیعیان نادم قرارگرفت. در این تجمع، گروه نادمین پس از تصمیم به گرفتن انتقام از قاتلان و عاملان شهادت امام‌حسین(ع) و یارانش، با او بیعت كردند.
از آن پس گروه شیعیان نادم به «توابین» مشهور شدند و سلیمان بن صرد خزاعی به عنوان رهبر آنان شناخته شد.
پس از حادثة عاشورا، سلیمان بن صرد نامه‌ای به «سعد بن حذیفه بن یمان»؛ از بزرگان شیعه در مدائن نوشت و او را از تصمیم خود برای گرفتن انتقام خون امام‌حسین(ع) آگاه كرد و سعد بن حذیفه بن یمان نیز به او پاسخ داد كه وی را یاری خواهد كرد. سلیمان در نامه‌ای، ربیع‌الآخر 65ق را موعد گردآمدن خونخواهان امام‌حسین(ع) در نخیلة كوفه تعیین كرد و شیعیان آن دوشهر- مدائن و کوفه- را با خود هم رأی ساخت.
پس از مرگ یزید، در نتیجة نابه سامانی اوضاع سیاسی، هواخواهان امام(ع) از سلیمان بن ‌صرد خواستند تا قیام را علنی کند اما او به دلیل آن كه كوفه در دست اشراف- یعنی عاملان شهادت امام حسین (ع) و یاران آنها – بود، از شتاب در كار خودداری ورزید و اهتمام را بر این گذاشت تا شعاع حلقة خونخواهان امام(ع) را وسعت دهد. از این رو داعیانی به نقاط مختلف فرستاد تا گسترة دعوت را فراتر كند.
او حتی، كسانی را از این گستره حذف كرد و اتحاد با آنان را نپذیرفت. «عبدالله بن زبیر» كسی بود كه به سلیمان پیشنهاد اتحاد و مقابله با ابن‌زیاد را داد اما او جهاد زیر لوای عبدالله بن زبیر را گمراهی دانست و دعوتش را نپذیرفت.
سرانجام سلیمان در روزهای نخست ربیع‌الآخر سال  65ق در نخیله كوفه اردو زد و فرستادگانی را با شعار «یالثارات الحسین» روانة شهرها كرد.
از سوی دیگر «مختار ثقفی» به كوفه آمد و به انتقاد از سلیمان بن صرد خزاعی پرداخت. انتقاد او این بود كه سلیمان به فنون رزم‌آوری آشنا نیست و با این ناآگاهی همه را به كشتن می‌دهد.
در اثر انتقادها و فعالیت‌های مختار جمعیتی قریب به 10000 نفر از گرد او پراکنده شدند و تنها 4 الی 5 هزار نفر در حلقه او باقی ماندند. سلیمان نیز اردو را از نخلیه کوفه به سمت عین‌الورده (شمال سوریه در مرز کنونی تركیه) حركت داد. عین‌الورده مسیری بود كه عبیدالله بن‌زیاد از آنجا قصد عراق را كرده بود.
یاران سلیمان در عین‌الورده به سختی با سپاهیان شام جنگیدند. سلیمان ابتدا گروهی از سپاهیانش را به فرماندهی «مسیب بن نجبه» به سوی شامیان فرستاد و آنها را شكست داد. آن گاه ابن‌زیاد، «حصین بن نمیر» را پیش‌فرستاد و سلیمان خود رویاروی او قرارگرفت. حصین تمایل چندانی به ستیز نداشت اما پافشاری سلیمان آن دو را به جنگاوری كشاند و جنگ چنان در گرفت که به روز بعد نیز كشیده شد و سلیمان و یارانش چنان جنگیدند كه غلاف شمشیرهای شان هم حتی شكست و سپاه حصین به تیراندازی متوسل شدند.
سرانجام سلیمان بن صرد با تیری كه «یزید بن حصین» به سویش پرتاب كرد، بر زمین افتاد و گفت: به خدای كعبه سوگند كه رستگار شدم.
با كشته شدن سلیمان، مسیّب بن نجبه، همان گونه كه سلیمان تعیین كرده بود، پرچم مبارزه را دست گرفت.
مسیّب بن نجبه نیز كشته شد و با این که سپاهی با پانصد سوار از بصره و مدائن به رهبری «مُتقی مَحرقه» و «سعید بن حذیفه» برای كمك رسیدند اما کاری از پیش نبردند و اثری نداشتند.
سلیمان بن صرد به هنگام شهادت 93 سال داشت. «ادهم بن محرز باهلی» از سپاه شام سر «سلیمان» و «مسیّب بن نجبه» را نزد «مروان بن حكم» برد.
پس از «سلیمان بن صرد خزاعی»، «مختار ثقفی» قیام خود را آغاز کرد.

نویسنده: نیلگون دریایی
منابع :
- تاریخ طبری
- اخبار الطوال
- معارف و معاریف
- دایره‌المعارف بزرگ اسلامی
- تاریخ یعقوبی
- دایره‌المعارف تشیع



منبع : سایت رسمی مختارنامه

    


درباره وبلاگ

مجموعه مختارنامه روایتگر زندگی یكی از شخصیت های بزرگ تاریخ شیعه ، مختاربن ابوعبیده ثقفی است كه پس از واقعه جانسوز عاشورا به خونخواهی از حضرت سید الشهداء (ع) برخاست و در سال 66 هجری قیام خود را آشكار كرد و موفق شد بر دشمنان اهل بیت غلبه یافته و اكثر قریب به اتفاق كسانی را كه در واقعة عاشورا دست داشتند به سزای اعمال زشتشان برساند .

آدرسهای دیگر سایت :
wWw.mokhtarnameh.3de.ir
wWw.mokhtarnameh.sub.ir
wWw.mokhtarnameh.tk

ایمیل مدیر: milad_heydari_2010@yahoo.com

مدیر وبلاگ : میلاد حیدری
نویسندگان
-->
نظرسنجی
بهترین بازیگر مختارنامه کیست؟











جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :